Met The Studio #11: Malina Suliman presenteert Bonnefanten een beeldend kunstenaar in ballingschap die haar werk ziet als instrument voor sociale en politieke kritiek.
Indrukwekkend
De kunstwerken van Malina Suliman (1990, Kandahar) zijn actueel, belangrijk en hebben verschillende vormen. De enorme visuele aantrekkingskracht in haar kunst wordt nog versterkt door de performances die ze ermee verbindt.

Malina Suliman, Walking in the Sea (detailfoto site-specific installatie Jan van Eyck Academie, 2024). Foto Margarida Colaço
Internationale focus
Suliman wordt al vroeg in haar leven geconfronteerd met oorlog en onderdrukking in Afghanistan. Deze achtergrond en haar vlucht voor het regime in haar geboorteland, hebben haar werk en carrière blijvend beïnvloed. De jonge Afghaans-Nederlandse kunstenaar vecht op geheel eigen wijze tegen ongelijkheid, sociale uitsluiting en vraagt aandacht voor vrouwenrechten.
Op de kaart gezet
The Studio #11 telt onder andere twee grote wereldkaarten. Ze bespreekt er thema’s mee als gedwongen migratie, geweld en het idee van grenzen versus grenzeloosheid. Ook 34 pages of interviews is te zien. Dit is een zeer persoonlijk werk dat het verslag van Sulimans verhoor met de Nederlandse Immigratiedienst toont.
Walking in the Sea
De blikvanger in de presentatie is Walking in the Sea. Een enorme wereldkaart van aarde en pigmenten die ze ontwikkelde in 2023. Het werk is gebaseerd op haar persoonlijke ervaringen. Ze onderzoekt hierin de complexe kloof tussen de manier waarop grenzen worden afgebeeld en hoe zij die als Afghaans-Nederlandse kunstenaar ervaart.
The Artist is Around
In aanloop naar de The Studio #11 werkt Suliman op zaal aan Walking in the Sea. Het maakproces vraagt veel tijd, is intensief en precies. Bezoekers van Bonnefanten zijn welkom het maken ervan stap voor stap te volgen. Van 20 mei tot aan de opening is dit proces iedere woensdag, zaterdag en zondag van 13:00 – 17:00 uur live te volgen in het museum.
Finissage performance
Aan het einde van de tentoonstelling, op zondag 6 september 2026, vindt een performance plaats in Bonnefanten. Onder leiding van de kunstenaar wordt door bezoekers over Walking in the Sea heen gelopen. Daarna wordt het kunstwerk opgeruimd. Met deze performance stelt Suliman grenzen ter discussie als politieke constructies: tijdelijk, opgelegd en in stand gehouden door controlesystemen.

Malina Suliman, Walking in the Sea (detailfoto site-specific installatie Jan van Eyck Academie, 2024). Foto Carlos Felipe Guzman
Over Malina Suliman
In 2009 behaalde Malina Suliman haar Bachelor in Fine Arts aan het kunstinstituut van Karachi, Pakistan. Daarna keerde ze terug naar Afghanistan. Daar maakte ze schilderijen, installaties en openbare wandschilderingen over politieke en maatschappelijk thema’s. Omdat Suliman zich publiekelijk afzette tegen het regime zag ze zich in 2013 gedwongen te vluchten. Ze kwam naar Nederland, waar ze het zware proces van inburgering doorstond.
Ondertussen zette ze in haar carrière grote stappen. In 2016 behaalde ze haar Master aan het ArtEZ Dutch Art Institute. Daarna won ze in 2017 de prestigieuze Artist Protection Fund Fellowship en werkte ze samen met het Van Abbemuseum in Eindhoven. In 2025 ontving ze haar Masters graad in choreografie aan de Stockholm University of the Arts.
Suliman heeft in binnen- en buitenland geëxposeerd en performances gedaan. Ze heeft onder andere presentaties gehad in Institut Français (Kaboel), Van Abbemuseum (Eindhoven), Wilde Weten (Rotterdam), Verenigde Naties (Brussel) en National Gallery (Islamabad). In 2022 had ze een solotentoonstelling in Museo Casa Rusca (Locarno).
Malina Suliman had in 2023 en 2024 een residentie aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Bonnefanten volgt de kunstenaar sindsdien nauwgezet. Dit contact mondde uit in de totstandkoming van The Studio #11: Malina Suliman.
Mede mogelijk gemaakt door: Provincie Limburg, Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, VriendenLoterij en GAVE fonds.
Header: Malina Suliman, Walking in the Sea (detailfoto site-specific installatie Jan van Eyck Academie, 2024). Foto Romy Finke