• Ger Lataster: fragmenten uit zijn leven en oeuvre
  • 2020-09-04T00:00:00+02:00
  • 2021-01-03T23:59:59+01:00
  • Een tentoonstelling ter gelegenheid van de 100ste geboortedag van de in 2012 overleden kunstenaar, in samenwerking met de Provincie Limburg.

Gouvernement aan de Maas tijdelijk gesloten voor publiek door aangescherpte coronamaatregelen. De tentoonstelling is dus op dit moment niet te zien in het Gouvernement.

Het Bonnefanten en de Provincie Limburg vieren de 100ste geboortedag van Nederlands kunstenaar Ger Lataster met een tentoonstelling. Lataster bepaalde vanaf de jaren 50 mede het aanzien van de Nederlandse schilderkunst. Het Icarus-thema was, in zowel inhoudelijk als vormtechnisch opzicht, van belang bij de ontwikkeling van zijn expressieve, dynamische stijl. Deze ‘abstract-expressionistische methode’, zoals hij het noemde, bleef hij bij alle veranderingen in zijn werkwijze hanteren.

Twee locaties, een tentoonstelling
Bonnefanten

Openingstijden: dinsdag tot zondag, 11:00 – 17:00

Gouvernement aan de Maas

Openingstijden: tijdelijk gesloten voor publiek door aangescherpte coronamaatregelen .

In het Bonnefanten wordt de tentoonstelling geopend met de twee grote doeken uit 1954. In de aan hem gewijde kopzaal is een selectie van met name monumentale schilderijen te zien uit de periode 1960-1990. Hierin is Latasters schilderkunstige experimenteerdrift van doek tot doek te volgen. En tevens zijn humanistische engagement, zoals in het doek Vietnam en het vierluik Het haar van de vrouwen, de brillen van de dichters, de schoenen van de arbeiders en de as van allemaal: een onmiddellijke verwijzing naar de beroemde foto’s en filmbeelden van naziconcentratiekampen.

In de centrale hal van het nabijgelegen Gouvernement aan de Maas ligt de nadruk op de artistieke beginjaren en het late werk, waarin zijn persoonlijke omgeving en de omringende natuur een belangrijke rol spelen. Daarin draait het om alles wat leven geeft, met de moeder, de vrouw en de vrienden als centrale figuren.

Bekijk alvast de werken van Ger Lataster in onze collectie online:

GER LATASTER

Spelende Kinderen, Ger Lataster
Ger Lataster, Spelende Kinderen 1954, Collectie SCHUNCK, foto Peter Cox

Ger Lataster

Eind jaren 30 was het Jef Scheffers, de directeur van de Maastrichtse Middelbare Kunstnijverheidsschool, die Lataster wees op moderne meesters als Henri Matisse en Paul Cézanne. Over die laatste kunstenaar zei Lataster later: “Het was alsof ik door de bliksem werd getroffen. […] Ik dacht, als er zoiets als het echte schilderen bestaat, dan is het dit.”

Door de oorlog vertrok Lataster niet naar Antwerpen, maar belandde hij in Amsterdam. Daar leerde hij de fotografe Hermine van Hall kennen. Deze jongste dochter van de door de Nazi’s vermoorde kunstenaar Frits van Hall maakte hem politiek bewust. Na de oorlog trouwden zij en kregen twee kinderen: Daniël en Peter. Deze gebeurtenissen werden bepalend voor zijn kunstenaarschap, dat één groot monument is voor het leven zelf en tegelijk een aanklacht tegen de menselijke hoogmoed en drang naar vernietiging.

Ook kreeg hij in die tijd veel steun van Willem Sandberg. Deze invloedrijke directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam kocht verschillende werken van hem aan voor het museum en betrok hem bij tentoonstellingen van Europese en Amerikaanse avant-garde schilderkunst. In 1950 nam Ger Lataster deel aan de door Sandberg geïnitieerde groepstentoonstelling Jonge Schilders in het Raadhuis in Heerlen, samen met Limburgse generatiegenoten als Jef Diederen, Pieter Defesche en Marianne van der Heijden. Zij waren hem gevolgd naar Amsterdam en hadden zich daar ook gevestigd. In de pers werd het gezelschap aangeduid als ‘Amsterdamse Limburgers’ (ook wel ‘Limburgse Amsterdammers’).

In 1954 gaf de Gemeente Heerlen Lataster opdracht voor een monumentaal schilderij voor het Raadhuis. Hij leverde er twee in: een Icarus Atlanticus en Spelende Kinderen. De Gemeente hing de tweede op. Het eerste werd in 1956 getoond in een groepstentoonstelling in New York.

Icarus

Het Icarus-thema verwijst naar een Griekse mythe, waarin Icarus probeert te ontsnappen van het eiland Kreta door vleugels te bouwen van een houten raamwerk, bezet met veren in een boog van was. Tegen de raad in van zijn vader Daedalus vliegt hij toch dichtbij de zon; daardoor smelten zijn vleugels en stort hij neer in de volle zee. Tegen de achtergrond van de Koude Oorlog en de kernwapenwedloop, staat Icarus bij Lataster symbool voor de menselijke hoogmoed en het vernietigende aspect van technologische vooruitgang.

Icarus Atlanticus 1954, Ger Lataster
Ger Lataster, Icarus Atlanticus 1954, Collectie Erven Lataster

Icarus bij DSM

Ook DSM heeft in de hal van het Heerlens hoofdkantoor ter ere van Ger Lataster een kleine zij - expositie ingericht met als thema Icarus. Kijk voor openingstijden en informatie op hun website: https://www.dsm.com/kunst/nl_NL/exhibitions.html.