Wisselende zalen

Naast de collectie opstellingen en de tijdelijke tentoonstellingen heeft het museum een aantal zalen met snel wisselende opstellingen die afwisselend worden ingericht met werken uit de collectie. Deze werken uit het depot worden voor een korte periode getoond in deze zalen. Op deze manier blijft de doorloop naar de collectieopstellingen en tijdelijke tentoonstellingen verfrissend en verbazend voor de bezoeker.

Op dit moment zijn de volgende kunstenaars vertegenwoordigd in de wisselende zalen:

Fons Haagmans (1948, Schinnen)

Fons Haagmans is één van de belangrijkste kunstenaars in Nederland van dit moment. Als schilder zoekt hij op volstrekt eigen wijze de grenzen van het medium af. Na een expressionistische periode komt hij in de jaren tachtig uit op een minimalistische en decoratieve aanpak. 

Naast zijn appèl op iets als een vervlogen collectief geheugen, lijkt Fons Haagmans op zoek naar de wortels van de verbeelding. Vereenvoudigde, geabstraheerde beelden worden als een 'aap, noot, mies' op doeken aangebracht, doeken die normaal de dragers zijn van fraai verstilde voorname schilderkunst. Haagmans loopt op klompen door de 'High Art' en kruipt liever in de huid van de huisschilder. Zijn invloed op andere kunstenaars is groot. Ook als docent aan de Rijksacademie en Jan van Eyck Academie heeft Haagmans op de jongere generaties de nodige invloed doen gelden.
Het Bonnefantenmuseum heeft Fons Haagmans vanaf 1986 intensief gevolgd en bezit inmiddels zo'n vijftiental schilderijen en dertig werken op papier.


Joseph Beuys (1921 Krefeld – 1986 Düsseldorf)

De bekendste maar ook meest omstreden kunstenaar in het Duitsland van na de oorlog is zonder twijfel Joseph Beuys. Met zijn even beroemde als verkeerd begrepen uitspraak "Jeder Mensch ist ein Künstler" en zijn opvattingen over een 'sociale sculptuur', plaatste hij kunst in het ruimst denkbare kader
Beuys' oeuvre omvat zowel tekeningen als sculpturen en installaties, maar zijn erweiterten Kunstbegriff kreeg vooral gestalte in zogeheten Aktionen (performances). In wisselwerking met het aanwezige publiek verrichtte de charismatische Duitse kunstenaar, temidden van zorgvuldige gearrangeerde voorwerpen en materialen, ritualistische handelingen. Hij gaf daarmee gestalte aan overgangssituaties en transformatie -processen. Bekend is zijn gebruik van vilt en vet. Vilt als symbool voor levensschenkende warmte en geborgenheid, vet als een substantie die onder invloed van temperatuur -verandering overgaat van vast naar vloeiend. In 1975 werd Beuys door het Bonnefantenmuseum uitgenodigd om zijn ideeën over zijn positie als kunstenaar en leraar en zijn opvattingen over de taak van een kunstwerk binnen zijn erweiterten Kunstbegriff toe te lichten door middel van een expositie, een lezing en een discussie.
Na het inrichten van de expositie besloot Beuys alle aanwezige documenten te schenken aan het museum. Bijna alle affiches, tentoonstellingscatalogi, uitnodigingskaarten en andere materialen werden toen door hem gesigneerd. Door ze van zijn handtekening te voorzien gaf Beuys de documenten een plaats in zijn oeuvre.