De Berlijnse schilder Monika Baer (1964 Freiburg) ontwikkelt sinds begin jaren negentig in haar werk een surreële beeldwereld met een onheilspellend karakter. Haar atmosferische doeken zijn opgebouwd uit abstracte kleurvelden, drippings en verfsluiers waarin lugubere varkenskoppen, schedels, porseleinen pijpen, meisjes- en vrouwengezichten rondzweven. Baer vindt haar inspiratie in de kunstgeschiedenis, de klassieke mythologie, bij Shakespeare en bij het eeuwenoude Japanse Noh theater. Maar er is ook sprake van een persoonlijke iconografie die zich nauwelijks laat ontrafelen.
Tot 2000 kenmerkt haar werk zich door de abrupte stijlwisselingen. Zo ontstonden achtereenvolgens 19eeeuwse landschapstafereeltjes, 18eeeuwse rococo-interieurs en 20e-eeuwse monochrome doeken met uitgekerfde delen. Vanaf 2002 plaatst Baer haar werk meer en meer in de traditie van de Duitse Romantiek.
Monika Baers beeldwereld is opmerkelijk en raadselachtig, maar past binnen nieuwe figuratieve tendensen. Baer toont in haar werken hoe klassieke thema’s in de kunst, zoals schoonheid en vergankelijkheid, middels stereotypische vrouwbeelden in het verleden zijn verbeeld en hoe sterk deze retorische beeldwijzen en culturele codes ons kijken (en oordelen) in het heden blijven beïnvloeden. Naar aanleiding van Baers solotentoonstelling in 2005 verwierf het museum een groot doek (Untitled) uit 2004/05. Een monumentaal doek getiteld: Vampir (1) (2007), getoond op Documenta 12 in Kassel, vult de collectie aan.
Vampir (I), 2007
Afbeeldingen
Collectie Bonnefantenmuseum Vampir (I), 2007 Zonder titel, 2004-2005
COOKIES
Deze website maakt gebruik van cookies.
Dankzij de cookies kunnen wij met Google analytics de site steeds verder verbeteren. Er worden geen persoonlijke gegevens opgeslagen.