‘Schildersverdriet’, ‘Vreugde waar die niet was’, ‘Wie neem je mee uit rijden Jo’: dit zijn zomaar wat titels van tentoonstellingen en werken van de Sittardse schilder Rik Meijers. ‘Spirituele camp’ noemde een criticus ze ooit. Vanaf 1995, het jaar van zijn eerste solotentoonstelling ‘Superkrachteloos’ in het Bonnefantenmuseum, bouwt Meijers gestaag aan een weerbarstig oeuvre met een zeer persoonlijke ondertoon.
Het eerste wat opvalt is Meijers’ voorkeur voor ongebruikelijke materialen. Niet zelden treft men op zijn doeken vogelzaad, donsveertjes, teer, zegellak, plastic en kroonkurken aan, tot zelfs stukgeslagen flessenbodems en flessenhalzen aan toe. Zijn schilderijen ogen als collages en de keuze van materialen lijkt vaak letterlijk samen te vallen met het onderwerp.
Maffe typetjes en archaïsche figuren bevolken zijn doeken. Zoals religieuze beelden vaak ingelegd zijn met edelstenen en beschilderd met goudverf zo versiert Meijers zijn portretten. Het werk roept velerlei associaties op, van byzantijnse iconen, via platenhoezen tot aan het dorpscafé van zijn grootouders. Volkswijsheden, kitsch en het banale vinden bij Meijers liefdevol onderdak in motieven en gezichtsuitdrukkingen die refereren aan het hogere en spirituele.
Het museum bezit een tiental schilderijen (1996-2006) en een reeks werken op papier (1997-2001).
Mystiek Portret, 2004
Afbeeldingen
Collectie Bonnefantenmuseum Mystiek Portret, 2004 Mystiek portret, 2004 Van de plaats die de wereld is, 2001 Van de plaats die de wereld is, 2001 Mystiek portret, 2001 Vreugde waar die niet was, 2000 Wie neem je mee uit rijden, Jo?, 1997 Als je weer hier bent, dan weet ik genoeg, 1997 Schildersverdriet, 1997 Zonder titel, 1996 Van de plaats die de wereld is, 2003
COOKIES
Deze website maakt gebruik van cookies.
Dankzij de cookies kunnen wij met Google analytics de site steeds verder verbeteren. Er worden geen persoonlijke gegevens opgeslagen.