< Terug
Sidi El Karchi
1975, Sittard - Maastricht
Sidi El Karchi
1975, Sittard - Maastricht
Met geschilderde en getekende portretten van hemzelf, zijn moeder, broer en mentor en schilder Fons Haagmans, weet El Karchi al tijdens zijn afstuderen (2001) de aandacht op zich te vestigen. El Karchi portretteert uitsluitend zichzelf en mensen in zijn naaste omgeving. Een belangrijke inspiratiebron voor de kunstenaar is de portretfotografie in zijn ouders’ geboorteland Marokko.
De kleurrijke werken van El Karchi kenmerken zich door hun grafische uitstraling en ongedwongen mix van stijlen met zowel abstracte als hyperrealistische elementen. Nadrukkelijk in beeld gebrachte motieven zoals een hoed of boek functioneren als attributen en verlenen de goedgelijkende portretten een symbolisch karakter. Zo lijkt ‘aardse vergankelijkheid’ het werkelijke thema van een in bleke tinten opgezet portret van een vrouw met klaproos. Een zelfportret van de kunstenaar gekleed in blauwe overal met palet in de hand laat zich lezen als een reflectie op de positie en rol van de kunstenaar in deze samenleving.
De Marokkaanse portrettraditie indachtig – zou je kunnen zeggen El Karchi voor zijn schilderkunst een soortgelijke vitale plaats in het sociale domein opeist. Het is hem erom te doen eveneens ‘dichtbij huis te blijven’ wat betreft onderwerpkeuze maar tevens ten volle de picturale en symbolische mogelijkheden van zijn medium te benutten. Daarmee is El Karchi een bijzondere representant van een nieuwe generatie schilders. Zij nemen afstand van de modernistische idealen weleer, van autonomie en puurheid enerzijds en postmoderne relativeringsdrang anderzijds. Heel strategisch knoopt de huidige generatie aan bij de traditie van een van oudsher burgerlijk genre en creëert zo alternatieve voorwaarden waarbinnen het schildermedium kan gedijen.
Sinds 2002 zijn in drie werken van El Karchi voor de collectie verworven.
Afbeeldingen
Collectie Bonnefantenmuseum
Selfportrait after Beckmann, 2006
Changing Moods, 2003
Maroccan Sunshine; portret van Fons Haagmans, 2002
Blue Window; portret van Azza El Karchi, 2002
Selfportrait after Beckmann, 2006
Changing Moods, 2003
Maroccan Sunshine; portret van Fons Haagmans, 2002
Blue Window; portret van Azza El Karchi, 2002