Wisselende zalen

Naast de collectieopstellingen en de tijdelijke tentoonstellingen heeft het museum een aantal wisselende zalen die afwisselend worden ingericht met werken uit de collectie. Deze werken worden dan uit het depot gehaald en voor een korte periode getoond in deze wisselende zalen. Op deze manier blijft de doorloop naar de collectieopstellingen en tijdelijke tentoonstellingen verfrissend en verbazend voor de bezoeker.

Op dit moment zijn de volgende kunstenaars vertegenwoordigd in de wisselende zalen:

Fons Haagmans (1948, Schinnen)

Fons Haagmans is één van de belangrijkste kunstenaars in Nederland van dit moment. Als schilder zoekt hij op volstrekt eigen wijze de grenzen van het medium af. Na een expressionistische periode komt hij in de jaren tachtig uit op een minimalistische en decoratieve aanpak. 

Naast zijn appèl op iets als een vervlogen collectief geheugen, lijkt Fons Haagmans op zoek naar de wortels van de verbeelding. Vereenvoudigde, geabstraheerde beelden worden als een 'aap, noot, mies' op doeken aangebracht, doeken die normaal de dragers zijn van fraai verstilde voorname schilderkunst. Haagmans loopt op klompen door de 'High Art' en kruipt liever in de huid van de huisschilder. Zijn invloed op andere kunstenaars is groot. Ook als docent op de Rijksacademie en Jan van Eyck Academie heeft Haagmans op de jongere generaties de nodige invloed doen gelden.
Het Bonnefantenmuseum heeft Fons Haagmans vanaf 1986 intensief gevolgd en bezit inmiddels zo'n vijftiental schilderijen en dertig werken op papier.



Jan Dibbets (1941, Weert) 

Hij wordt volledig in beslag genomen door de zichtbare werkelijkheid en de visuele omzetting daarvan. We geloven zo graag onze eigen ogen. Maar Jan Dibbets legde al in 1967 met zijn perspectiefcorrecties scherp de discrepantie bloot tussen wat we waarnemen en wat feitelijk aanwezig is.
Dat juist dit bedrog de gedaante van een voldragen kunstwerk aanneemt en tot ware esthetiek wordt verheven doet met name de schilderkunst, de oude dame, blozen. Hij rekt het bedrog verder op en voert het naar grote schoonheid. Dat hij daarvoor een 'volks' medium als de fotografie benut, maakt het er beslist niet beter op. Was het immers niet de fotografie in de negentiende eeuw die de moord op de schilderkunst had beraamd?
Zijn schilderijen hebben in geometrische verschijningsvorm een reliëfachtig uiterlijk, waarin de perspectivische werking manifest aanwezig is. De drang om tot een daadwerkelijk concrete schilderkunst zonder 'bijwerking' te komen, doen hem besluiten om verschillende monochrome doeken domweg op de vloer te stapelen of tegen elkaar tegen de wand te zetten. Hiermee is de ontheiliging van de schilderkunst compleet.
Jan Dibbets is na Mondriaan de enige Nederlandse kunstenaar in de 20ste eeuw, die in de meest belangrijke museumcollecties over de wereld is vertegenwoordigd. In Europa en de Verenigde Staten zijn grote overzichtstentoonstellingen van hem te zien geweest. 



Han van Wetering (1948, Maastricht)

Alle werken in de zaal hebben de titel Sint Fiet. Deze verwijst naar de eigenaar/verzamelaar die deze bijzondere naam draagt, vernoemd naar Sint Vitus (Sankt Vith), een Siciliaans martelaar uit vroeg Christelijke tijden. Wie echter de beelden nader bekijkt, komt snel tot de conclusie dat het hier een ontspoorde heilige betreft. Vrome gedachten komen hier nauwelijks aan bod. Deze Sint Fieten zijn dermate levensgenieters dat er geen tijd overblijft voor 'hogere', laat staan 'betere' gedachten.

De beeldhouwer Han van Wetering is een kunstenaar die in dit museum regelmatig aan de orde komt. Dit keer betreft een afgerond project rond Sint Fiet, dat eerder bij het verzamelaarsechtpaar Van Sint Fiet thuis werd getoond. In deze serie toont hij als nooit tevoren zijn veelzijdigheid. Bovendien betreft het een project dat het niet verdient uit elkaar te vallen, omwille van de hechte relatie tussen deze Sint Fieten. Weliswaar zijn alle werken in vorm en materiaal zeer verscheiden, naar letter en geest zijn zij één, broer en zus, zo gezegd. Bovendien komt als nooit tevoren de volstrekt eigenheid van deze kunstenaar zo prachtig naar voren. Het ene beeld roept het andere op in een associatieve stroom (aus einem Guss) zoals zelden vertoond.