H.C. Westermann

werd in 1922 in Los Angeles geboren en overleed in 1981 in Danbury in Conecticut. Westermann was een Amerikaanse tekenaar en beeldhouwer die in zijn werk bijtend commentaar leverde op militarisme en materialisme. 
In zijn beelden hanteerde hij vaak ambachtelijke timmer- en inlegwerktechnieken. Westermann werkte als spoorwegarbeider in houthakkerskampen aan de noordwestkust van Amerika. In de Tweede Wereldoorlog diende hij als artillerist bij het korps mariniers op het vliegdekschip USS Enterprise, waar hij getuige was van talrijke kamikazeaanvallen en verscheidene schepen zag zinken. Hij trok als acrobaat door het Verre Oosten met de United Service Organization en schreef zich in 1947 in voor de School of the Art Institute of Chicago.
In 1950 nam Westermann opnieuw dienst bij de marine om in de Koreaanse Oorlog te vechten. Na zijn afzwaaien keerde hij terug naar de School of the Art Institute of Chicago en voltooide zijn studie beeldende kunst. De psychische effecten van zijn oorlogservaringen drukten hun stempel op zijn werk. Hoezeer werk en leven van Westermann door elkaar lopen, toont het feit dat hij zijn eigen loghouse en atelier bouwde voor hem en zijn vrouw. Niet alleen in de kunst, maar ook in het leven zelf was hij een vakman die zijn weerga nauwelijks kent. In 1967 was hij een van de beroemdheden op de door Peter Blake ontworpen hoes van het Beatlesalbum Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band.