De tweede editie van Prospect Park - de halfjaarlijkse presentatie van recente aankopen van jonge kunstenaars uit eigen land en (Eu)regio - concentreert zich op drie kunstenaars. Jongste exposant Jeroen van Bergen toont archetypische bouwsels van karton en foamplaat op transportkisten en een reeks schetsjes voor een nog te bouwen stad. Hadassah Emmerich, ongetwijfeld de bekendste deelnemer, beproeft een alternatieve aanpak van de klassieke muurschildering met als thematische aanleiding twee kleurrijke werken op papier. Nederlander van Armeense origine Karen Sargsyan presenteert zijn virtuoze materiaalbeheersing in een wervelende figurengroep van beschilderd, opgerold en ingeknipt papier.
Jeroen van Bergen
(1979 Heythuysen – Maastricht)
De bouwsels van Jeroen van Bergen dragen titels als: Straat 001, schaal 1:20 en Frituur, schaal 1:5. Het doet als vanzelf de vraag rijzen naar oorsprong en doel van zijn raadselachtige schaalmodellen. Het begon, aldus de kunstenaar, met ergernis over Nederlandse regelzucht en de eenzijdig rationele benadering van architectuur die volledig voorbijgaat aan hoe wij mensen ruimte ervaren. In navolging van Sol LeWitt en diens toepassing van het vierkant als basismodule, neemt Van Bergen de minimumafmetingen van het (standaard)toilet als uitgangspunt. Het programma van eisen met betrekking tot de kleinste behuizing – zoals vastgelegd in Het Bouwbesluit - vormt inmiddels de basis voor een universum van vastgestelde maatverhoudingen dat Van Bergen onderzoekt, uitbreidt en verdicht. Hij plaatst modules op of tegenover elkaar en voert ze uit in de meest uiteenlopende materialen – in dit geval in karton en foamplaat, maar het kan ook baksteen, minibaksteentjes, hout of cellenbeton zijn.
Hadassah Emmerich
(1974 Heerlen – Berlijn)
Hadassah Emmerich dankt haar naamsbekendheid aan kleurrijke wandschilderingen die ongebreideld ornamenteel, maar niet echt lichtvoetig zijn. Felle kleuren overschreeuwen haar drukbevolkte composities en woekerende vegetatie verbindt alle onderdelen van de voorstelling maar houdt deze tegelijkertijd in een stevige wurggreep. In Untitled (La Folie) toont een vrouw met Aziatische gelaatstrekken haar spiegelbeeld aan de toeschouwer waardoor deze onwillekeurig iets van een voyeur krijgt. Alle aandacht gaat in het werk Fish and Flowers uit naar een chinoiserie, een behaagziek (maar kostbaar) prul voor rijke westerse dames, dat is afgekeken van een traditioneel Chinees object. Emmerichs exotisme lijkt de toeschouwer uit te dagen. Het toont de clichébeelden die we ons van 'de ander' en 'het andere' vormen. De vele spiegels en spiegelingen in Emmerichs werk doen echter nog iets anders vermoeden. Die 'blik van de ander' is voor de kunstenaar wellicht de sleutel die haar dichter bij zichzelf brengt. Want, om maar iets te noemen, wat is eigen en vertrouwd, en wat is vreemd en exotisch als je - zoals Emmerich - Indisch, Nederlands en Chinees bloed hebt en je achternaam dankt aan een Duitse grootvader?
Karen Sargsyan
(1973 Yerevan, Armenië – Amsterdam)
"Theatraal en overdreven, maar tegelijkertijd intiem en dichtbij", oordeelde de jury van de Thieme Art Award 2007 over de papieren tableaux vivants van de winnaar Karen Sargsyan. Sargsyans originele werkwijze en virtuoze materiaalbeheersing overrompelen de toeschouwer. De kunstenaar laat de papieren figuren in In Between Moments tot leven komen, maar hun uitgelaten expressiviteit heeft ook iets sinisters, alsof ze elk moment écht tot leven kunnen komen en er een écht paar ogen schuilgaat achter de vele lagen ingeknipt papier. Pas in tweede instantie vallen de kleine figuurtjes in de voorgrond op, de 'rommel' en de bezems. Sargsyan lijkt een raadselachtig spel met allerlei tradities te spelen, van carnavaleske tot militaristische. Wie zal het zeggen? De kunstenaar, politiek vluchteling die het hoofdstedelijke Yerevan in 1998 verruilde voor Arnhem en recentelijk Amsterdam, wil de beelden voor zichzelf laten spreken. Er worden al genoeg meningen voor iedereen gemaakt, 'gefabriceerd, door opvoeding en zo', aldus Sargsyan. 'De figuren in In Between Moments', laat hij na enig aarzelen weten,'dragen Middeleeuwse kledij en de bezem is hun attribuut. Daarmee zuiveren ze de mensen van smetten, zoals tijdens de Inquisitie'. De titel van het werk refereert aan 'de precaire positie van de figuren – tussen staan en vallen'.
Lees meer over de tweede Prospect Park bijeenkomst op 4 november om 14.00 uur.
Speciale gast was verzamelaar Martin Visser: vanaf 7 december is een terugblik te zien van deze bijeenkomst (audio- en fotoreportage)
terug