< Terug
Suchan Kinoshita
1960, Tokyo - Maastricht
Suchan Kinoshita groeide op in Japan, emigreerde op haar twintigste naar Keulen, Duitsland om een muziekopleiding te volgen in het instituut waar de hedendaagse componist Maurizio Kagel doceert. Later werkte ze voor een theatergezelschap waar de leden afwisselend de rol van acteur, decorbouwer en regisseur op zich namen. Via de in Maastricht gevestigde postacademische opleiding Jan van Eyck belandde ze in deze stad. Het is dan ook geen toeval dat haar werk zich ophoudt in tal van grensgebieden: binnen en buiten de muren van het museum, met of zonder een actieve inbreng van het publiek, herkenbaar als kunstwerk of gecamoufleerd.
Kinoshita is geïnteresseerd in het effect dat een geënsceneerde ruimte heeft op het publiek. Niet voor niets bestaat een groot deel van haar oeuvre uit huisjes en hokjes. In ‘Hok I’ (1996) kan de bezoeker zichzelf opsluiten in het provisorische, uit afvalhout opgetrokken onderkomen en zich voor even alleen wanen met een reeks handgeblazen glazen zandlopers die her en der op een tafel staan. De zandlopers zijn divers van vorm en afmeting en gevuld zijn met uiteenlopende substanties: o.a. honing, inkt en shampoo. Het hok is als het ware een tijdscapsule waarbinnen de tijd diverse snelheden blijkt te bezitten, niet onvergelijkbaar met de manier waarop ons subjectieve tijdsbesef zelden synchroon loopt met de kloktijd. In ‘Zonder titel’ (2000) een Japans paviljoen gemaakt van balsahout en rijstpapier zijn ook vele verwijzingen naar het verstrijken van tijd te vinden en vervagen tevens de grenzen van kunstwerk en museumruimte en van onze op cliché’s gebaseerde noties van West en Oost. De meest recente verwerving betreft een zevendelige sculptuur getiteld ‘Iso-Follies’, 2006. Voor deze onregelmatige gevormde ‘wrapped up’ ballen verzamelde Kinoshita oude kleding en ander ‘afval’ uit haar atelier en uit het huis van haar Luikse galeriste Nadja Vilenne.
Zonder titel, 2000
Collectie Bonnefantenmuseum
Zonder titel, 2000
Hok I, 1996
Iso-follies, 2006