Juryrapport 2013



Op deze pagina vinden jullie het juryrapport van de M2LIVE filmprijs 2013!

EERSTE PRIJS:



Regelnull
Uli Baumann, Theresa Grysczok, Sebastian Jurchen, Maike Koller, Monika Kostrzewa, Jana Kreisl, Daniël Maaβ, Florian Maubach, Lukas Thiele, Elisabeth Zwimpfer
Kunsthochschule Kassel

Onze absolute favoriet is niet alleen uitmuntend omdat hij doet denken aan de winnende Oscar-film "Balance" van de broers Lauenstein. Met "Regelnull", een mix van mechanisch uurwerk en organische ronde figuren, met de diepte van zwaar werk alsook met de hoogte van vreugde en dans, had Fritz Lang met "Metropolis" zich veel werk en filmmateriaal kunnen besparen. Dit 'kunstwerk', dat het begrip 'kunst' in bruikleen heeft van de beeldende kunsten, is weer een zwart-wit film. Ongeveer de helft van de ingezonden films was kleurloos in de goede zin van het woord. Het schijnt dat dit vooral onder Duitse filmacademies zeer populair is.

"Regelnull" komt van de `Kunsthochschule Kassel` en is tevens ook een hommage aan voormalig docent en kunstenaar Harry Kramer. Als vertegenwoordiger van de kinetische kunst heeft hij dit speelse als ook mysterieuze stukje film geïnspireerd. Heel enthousiast en vol vreugde wil ik Uli Baumann, Theresa Grysczok, Sebastian Jurchen, Maike Koller, Monika Kostrzewa, Jana Kreisl, Daniël Maaβ, Florian Maubach, Lukas Thiele en Elisabeth Zwimpfer met "Regelnull" feliciteren, die voor ons de eerste plaats verdient.



AANMOEDIGINGSPRIJS:


Things that may not really be there

Frank Blommestijn, Michiel van der Werf
Artez Arnhem Fine Art

Voordat de derde winnaar besproken wordt die, zoals ik al kan verklappen, weer uit Nederland komt, een kleine en eigenlijk onnodige vermelding. Want een filmprijs is geen voetbalspel, zodoende doen de namen van landen en nationaliteiten ook eigenlijk niet ter zake en godzijdank wordt er door de toeschouwers ook niet gevochten. Het gaat om de mensen op het witte doek en de mensen achter de camera.De volgende film waar wij enthousiast over zijn: het is een heel persoonlijk, bijna intiem werk, die ervoor zorgt dat we vandaag in de gelegenheid zijn een aantal illustere gasten te kunnen begroeten:
Charles Bronson, Tom Cruise, Al Pacino, Julia Roberts, Scarlett Johansson of Michelle Pfeifer zijn aanwezig in de film "Things that may not really be there" van Frank Blommestijn en Michiel van der Werf. Zij zijn weliswaar niet te zien maar wel te horen, terwijl zien wij hoe de filmmakers Frank Blommestijn en Michiel van der Werf in kostuums bekende en minder bekende dialogen uit de filmgeschiedenis playbacken.
Terwijl de playback nagenoeg perfect is, lijkt het erop dat iets anders niet helemaal klopt. De ogenschijnlijk willekeurige volgorde van filmfragmenten resulteert in een onderliggend verhaal en een spannend spel op een ander level. Ik wil de regisseurs en tevens hoofdacteurs Frank Blommestijn en Michiel van der Werf begroeten en verwacht een beetje/toch wel dat zij nu een beroemd dankwoord uit een Oscar-uitreiking zullen playbacken...




AANMOEDIGINGSPRIJS:


Comment quitter ce qu 'on aime
Yuni Mahieu
St. Lukas Audio Visuele Kunsten, Brussel

De titel zegt eigenlijk alles al, maar aangezien ik hem pas later zal verklappen, nu eerst een kleine toelichting op een van de vele films die zich op een ingrijpende manier met sociale en familiaire conflicten bezighoudt. De jonge Française Sara woont samen met de Vlaamse alcoholist Jeroen in Brussel. Sara staat verloren in haar leven, want hun gemeenschappelijke kind met de veelzeggende naam Vita, verblijft onder staatstoezicht in een tehuis. Sara heeft net de kracht gevonden om de relatie met Jeroen te verbreken als hij een nieuwe baan aankondigt. Een paar zoete, vleiende woorden doen de rest.
De beelden van Yuni Mahieu hebben de helderheid van een Dardenne-film, toch hebben de opnames en de manier hoe Sara op haar brommer door Brussel rijdt een geheel eigen stijl. Het probleem van Sara luidt als volgt: hoe verlaat ik iemand, van wie ik houd. Echter niet met een vraagteken. Dit is een sterke oproep tot bevrijding met prachtige acteurs en een pakkende enscenering, dit is een uitroepteken, ook qua film.


EERVOLLE VERMELDING:


Gesustere
Sarah Dierckx, Woolf Franssen, Nico van den Brink
Nederlandse Film en Televisieacademie (NFTA)

Over het algemeen is ons een hoog niveau qua beeldcultuur opgevallen bij de inzendingen voor de M2LIVE filmprijs binnen de leeftijdscategorie 18-27 jaar. Wij zien een generatie die heel zeker met zijn filmtaal omgaat. Een goed voorbeeld hiervan is onze eerste winnaar:
Net zoals het zwart-wit, stamt ook het huis met zijn mooie spiegels en het oude porselein in dit poëtische en geconcentreerde familiedrama, uit vervlogen tijden. Het broertje en zusje hebben alleen nog maar elkaar, nu hun moeder weer eens haar roes uitslaapt. De zelfstandige kinderen worden op deze manier geconfronteerd met een lege buitenwereld maar ook met zichzelf. Een hartstochtelijke zoen, die de moeder niet ontgaat, verandert alles. Nu is de jongen alleen in de speeltuin en draait de carrousel, waarmee de twee kinderen voorheen de wereld lieten vervagen, in de andere richting, terug dus.
In "Gesustere" komen geen dialogen voor, het verhaal wordt door de uitdrukkingen op de gezichten van broer en zus verteld. En door de atmosferisch sterke stemming, opgewekt door camera en decor. Een mooi en modern sprookje.
COOKIES
Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u cookies toestaan?