Walldrawing #801: Spiral, 1996
Sol LeWitt
Sol LeWitt
1928 Hartford (Conn.) – New York 2007
Sol LeWitt is één van de invloedrijkste kunstenaars van dit moment en vooral bekend om zijn grootschalige 'wall drawings'. Aan de basis van elke 'wall drawing' van Sol LeWitt staat een exact geformuleerde opdracht, een beknopte werkbeschrijving zogezegd. Daarin zijn alle schilderhandelingen vastgelegd die zijn assistenten – vaak kunstenaars – zo precies mogelijk opvolgen. In de uitvoering blijken Le Witts strenge concepten oneindig veel verleidelijker dan het oorspronkelijke uitgangspunt doet vermoeden. Zo ook bij de 'Wall drawing #801: Spiral' die in 1996 voor het eerst in de Cupola van het museum werd uitgevoerd. Het in wezen eenvoudige uitgangspunt van een licht hellende witte lijn die de hele koepeltoren omspant, levert in werkelijkheid een overdonderend resultaat op.
Wall drawing #801 : Spiral, 1996
inv 5291 │ schenking van de kunstenaar 2002
De muurschildering uit 1996 is nu voor de derde keer te zien in het Bonnefanten. De eerste keer was in 1996 en de tweede keer tijdens het 10-jarig bestaan van het gebouw in 2005.
Een paar feiten:
Tussenafstand van de lijnen 10 cm
Totale lengte tape ± 5,7 km
Totale oppervlak 472 m²
Aantal omwentelingen 143
Het hele wordingsproces van Sol LeWitts Spiral #801 is op film vastgelegd als onderdeel van een documentaire van Chris Teerink over het werk en de ideeën van Sol LeWitt. De film zal in de bioscopen te zien zijn en in een korte versie
bij AVRO Close Up worden uitgezonden. De film wordt geproduceerd door Doc.Eye Film Amsterdam.
Complex Forms no. 8
De muurschildering wordt gecomplementeerd door het werk Complex Forms no. 8 ook van Sol LeWitt.
LeWitts modulaire structuren zijn gebaseerd op vaste maatverhoudingen en komen voort uit een vooraf exact geformuleerde 'opdracht'. Het doel van LeWitt is een basale 'grammatica' voor al zijn werken te ontwerpen.
Ook in Complex Forms No 8 is met enig puzzelen de grondstructuur te ontdekken. De 'ijsschotsen' van witgeschilderd hout blijken geschakelde drie-, vier-vijf- en twee zeshoeken waarvan de perspectivische vluchtpunten in de ruimte gematerialiseerd zijn.
